نخستین جلسه کارگروه اجرایی ایمنی هوانوردی تشکیل شد
چوب پلاست به دلیل تنوع در شکل پروفیل، ظاهر و کاربرد، در بخشهای مختلف ساختمان مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیها و کاربردهای چوب پلاست موضوعی است که پیشتر به آن پرداختهایم که در این لینک می توانید مطالعه کنید؛ اما انتخاب این متریال تنها بخشی از مسیر است و کیفیت نتیجه نهایی تا حد زیادی به شیوه اجرای آن بستگی دارد. به همین دلیل، در ادامه با روشهای متداول نصب و اتصال پروفیلهای چوب پلاست آشنا میشویم.
نصب چوب پلاست به روش کام و زبانه :
در این روش ابتدا زیرسازی مناسب و کاملاً تراز آماده میشود. سپس اولین پروفیل چوب پلاست روی زیرسازی قرار گرفته و در محل مناسب پیچ میشود. زبانه پروفیل بعدی داخل کام یا شیار پروفیل قبلی قرار میگیرد. مزیت این روش این است که سطح نهایی کاملا یکپارچه و بدون فاصله خواهد بود باید فضای لازم برای انبساط و انقباض پروفیلها در نظر گرفته شود تا تغییرات دما باعث تاب برداشتن یا فشار آوردن پروفیلها به یکدیگر نشود.
نصب چوب پلاست به روش پیچ از رو به آهن کشی:
یکی از سادهترین روشهای نصب چوب پلاست، اتصال مستقیم پروفیل به زیرسازی با پیچ است. در این روش، پیچ از روی سطح پروفیل عبور کرده و مستقیماً به زیرسازی متصل میشود؛ بنابراین برخلاف روشهای نصب مخفی، سر پیچ روی سطح کار قابل مشاهده است.
برای اجرا، ابتدا زیرسازی بهصورت تراز و با فاصله مناسب نصب میشود. سپس پروفیلهای چوب پلاست در محل خود قرار گرفته و نقاط پیچ مشخص میشوند. بهتر است قبل از بستن پیچ، محل اتصال با مته مناسب پیشسوراخ شود تا هنگام پیچکاری، فشار اضافی به پروفیل وارد نشود و احتمال ترکخوردگی یا آسیب در اطراف پیچ کاهش پیدا کند.
پیچها نباید بیش از حد سفت شوند. چوب پلاست در اثر تغییر دما کمی منبسط و منقبض میشود و بستن بیش از اندازه پیچ میتواند حرکت طبیعی پروفیل را محدود کند و در طول زمان باعث ایجاد تنش، تاببرداشتن یا تغییر شکل آن شود.
نصب چوب پلاست با کلیپس مخفی
یکی از رایجترین روشهای نصب چوب پلاست، استفاده از کلیپس مخفی است. در این روش، پروفیلها مستقیماً از روی سطح پیچ نمیشوند؛ بلکه کلیپس در شیار کناری پروفیل قرار میگیرد و با پیچ به زیرسازی متصل میشود. به همین دلیل بعد از پایان کار، پیچها روی سطح چوب پلاست دیده نمیشوند و ظاهر کار تمیزتر و یکدستتر خواهد بود.
برای اجرا، ابتدا پروفیل اول روی زیرسازی قرار میگیرد. سپس کلیپس داخل شیار کناری پروفیل گذاشته شده و به زیرسازی پیچ میشود. پروفیل بعدی داخل کلیپس قرار میگیرد و این روند تا انتهای سطح ادامه پیدا میکند.
کلیپسها علاوه بر نگه داشتن پروفیلها، فاصله مشخصی بین آنها ایجاد میکنند. این فاصله برای حرکت طبیعی پروفیلها در اثر تغییرات دما و همچنین خروج آب از سطح اهمیت دارد.
مزایای نصب با کلیپس مخفی
مهمترین مزیت این روش، دیده نشدن پیچها و اتصالات روی سطح است. در نتیجه ظاهر نهایی منظمتر و حرفهایتر خواهد بود. همچنین فاصله بین پروفیلها به کمک کلیپسها کنترل میشود و در صورت اجرای صحیح، امکان انبساط و انقباض پروفیلها نیز بهتر فراهم میشود.
معایب نصب با کلیپس مخفی
اجرای این روش نسبت به پیچ از رو به دقت بیشتری نیاز دارد و باید از کلیپس متناسب با شیار و نوع پروفیل استفاده شود. همچنین هزینه کلیپس و اتصالات به هزینه اجرای پروژه اضافه میشود.
نکته اجرایی: همه کلیپسها برای تمام پروفیلهای چوب پلاست مناسب نیستند. ابعاد کلیپس، جنس آن و فاصلهای که بین دو پروفیل ایجاد میکند باید با سیستم نصب همان محصول هماهنگ باشد. همچنین فاصله زیرسازی و درزهای انتهایی باید طبق دستورالعمل تولیدکننده رعایت شوند.
نصب چوب پلاست با ناودانی U شکل
یکی دیگر از روشهای اجرای برخی پروفیلهای چوب پلاست، استفاده از ناودانی یا پروفیل U شکل است. در این روش، ناودانی نقش نگهدارنده و محل قرارگیری پروفیل چوب پلاست را دارد و باعث میشود اتصال منظمتر و کنترلشدهتری بین چوب پلاست و زیرسازی ایجاد شود.
ابتدا ناودانی U شکل در محل موردنظر روی زیرسازی نصب و تراز میشود. سپس پروفیل چوب پلاست داخل ناودانی قرار میگیرد و متناسب با نوع سیستم، در جای خود مهار میشود. ابعاد داخلی ناودانی باید با ضخامت و ابعاد پروفیل چوب پلاست هماهنگ باشد تا پروفیل بهدرستی در آن قرار گیرد.
این روش بهخصوص برای اجرای پروفیلهای لووری، تیغهای و المانهای عمودی یا افقی چوب پلاست کاربرد دارد. در بعضی طراحیها نیز از ناودانی در ابتدا و انتهای پروفیل استفاده میشود تا علاوه بر مهار قطعه، لبههای برشخورده چوب پلاست پوشانده شوند و ظاهر نهایی تمیزتری ایجاد شود.
مزایای اتصال با ناودانی U شکل
یکی از مهمترین مزایای این روش، ایجاد یک محل مشخص برای قرارگیری و مهار پروفیل است. همچنین ناودانی میتواند لبه یا انتهای پروفیل را بپوشاند و باعث تمیزتر شدن ظاهر نهایی کار شود.
در صورت طراحی صحیح سیستم، نصب و تعویض پروفیلها نیز میتواند سادهتر باشد و نیازی به ایجاد تعداد زیادی پیچ نمایان روی سطح اصلی چوب پلاست نخواهد بود.
در شکل زیر شکل کلی از روش نصب و چند نمونه از پروفیل های چوب پلاست که به این روش تصب میشوند اورده شده است.
معایب اتصال با ناودانی U شکل
مهمترین نکته در این روش، انتخاب دقیق ابعاد ناودانی است. اگر ناودانی بیش از حد تنگ باشد، حرکت طبیعی چوب پلاست در اثر تغییرات دما محدود میشود. از طرف دیگر، اگر فضای داخلی آن بیش از حد بزرگ باشد، پروفیل ممکن است داخل ناودانی لق شود.
همچنین در اجرای فضای خارجی باید به تخلیه آب توجه شود. جزئیات اتصال نباید به شکلی طراحی شود که آب داخل ناودانی باقی بماند یا در انتهای پروفیل جمع شود.
نکته مهم در اجرای ناودانی U شکل
در این روش نباید پروفیل چوب پلاست را کاملاً تحت فشار و بدون فضای حرکتی داخل ناودانی محبوس کرد. چوب پلاست در اثر تغییر دما منبسط و منقبض میشود و باید فضای لازم برای این حرکت، مخصوصاً در راستای طول پروفیل، در نظر گرفته شود.
جنس ناودانی نیز باید متناسب با محل استفاده انتخاب شود. در پروژههای خارجی معمولاً استفاده از پروفیلهای فلزی با مقاومت مناسب در برابر خوردگی اهمیت بیشتری دارد.
کدام روش نصب چوب پلاست بهتر است؟
نمیتوان یک روش را برای همه پروژهها بهترین گزینه دانست. نوع پروفیل چوب پلاست تا حد زیادی روش نصب آن را مشخص میکند. برای مثال، پروفیلی که برای اتصال کام و زبانه طراحی شده باید با همان سیستم اجرا شود و پروفیل دارای شیار مخصوص کلیپس نیز بهتر است با اتصالات سازگار با همان محصول نصب شود.
اگر ظاهر یکپارچه و حداقل درز اهمیت داشته باشد، سیستم کام و زبانه میتواند انتخاب مناسبی باشد. برای کفپوشهایی که علاوه بر ظاهر تمیز، وجود فاصله کنترلشده بین پروفیلها اهمیت دارد، کلیپس مخفی کاربرد زیادی دارد. در مقابل، اگر سادگی اجرا، هزینه کمتر اتصالات و امکان باز کردن راحت پروفیل اهمیت بیشتری داشته باشد، پیچ از رو میتواند گزینه مناسبتری باشد.
در هر پنج روش باید به انبساط و انقباض چوب پلاست، فاصله مناسب زیرسازی، نوع پیچ و اتصالات و دستورالعمل تولیدکننده توجه شود. اجرای صحیح این جزئیات، در بسیاری از موارد به اندازه کیفیت خود پروفیل در دوام نهایی پروژه اهمیت دارد. برای اطلاع بیشتر در مورد نحوه خرید و قیمت چوب پلاست به سایت ما مراجعه کنید.
کامنت:
به نظرم نکته مهم این بخش اینه که انتخاب روش نصب فقط به ظاهر نهایی محدود نمیشه. مخصوصاً در چوب پلاست، رعایت فاصلههای انبساطی و طراحی درست زیرسازی میتونه روی دوام کار خیلی بیشتر از نوع اتصال تأثیر داشته باشه. خیلی وقتها مشکل تاببرداشتن یا تغییر شکل پروفیل رو به خود متریال نسبت میدن، در حالی که ایراد از اجرای زیرسازی یا محدود کردن حرکت پروفیلهاست.
دقیقاً همینطوره. چوب پلاست هم مثل هر متریال دیگری اگر متناسب با شرایط پروژه و دستورالعمل نصب اجرا نشه، ممکنه در طول زمان دچار تغییر شکل یا افت کیفیت ظاهری بشه. به همین دلیل انتخاب سیستم اتصال، فاصله زیرسازی و درزهای انبساطی باید همزمان با انتخاب خود پروفیل در نظر گرفته بشه.